Κανονιστική Ιστορία και Κομμουνιστική Ουσία του Προλεταριάτου – Théorie Communiste

Το κείμενο κριτικής στη μπροσούρα του Ζιλ Ντωβέ Όταν οι Εξεγέρσεις Πεθαίνουν (ελλ. έκδ. Πρακτορείο Rioters)[1] δημοσιεύτηκε στο 16ο τεύχος του περιοδικού που εκδίδει η ομάδα Théorie Communiste (2000). Τον Δεκέμβρη του 2008 εκδόθηκε στα αγγλικά στο 1ο τεύχος του περιοδικού Endnotes, ενταγμένο στην αποτύπωση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στην TC και τον Ζιλ Ντωβέ (troploin). Από εκεί έγινε η παρούσα μετάφραση. Τα υπόλοιπα κείμενα που αποτελούν τον διάλογο έχουν δημοσιευτεί στα ελληνικά, πλην του Ανθρώπινο, Πολύ Ανθρώπινο: Όταν οι Εξεγέρσεις Πεθαίνουν, Πρακτορείο Rioters, Προλεταριάτο και Εργασία: Μια Ιστορία Αγάπης, Τα Παιδιά της Γαλαρίας #11, Πολύ Κακό για το Τίποτα, Blaumachen #5. Όλα τα αποσπάσματα εντός εισαγωγικών, είτε εντός κειμένου είτε σε ξεχωριστές παραγράφους είναι από το Όταν οι Εξεγέρσεις Πεθαίνουν, του οποίου η ελληνική μετάφραση τροποποιήθηκε όπου κρίθηκε αναγκαίο.

*

Στο Όταν Πεθαίνουν οι Εξεγέρσεις συναντούμε την κανονιστική σύλληψη της ταξικής πάλης στην καθαρή της μορφή. Από τις πρώτες σελίδες ο Ντωβέ μας δίνει το λεξιλόγιο αυτής της προβληματικής: ένα λεξιλόγιο από “χαμένες” ευκαιρίες και “αποτυχημένες” πραγματοποιήσεις. Καθ’ όλο το κείμενο ο φασισμός και ο ναζισμός περιγράφονται ως το αποτέλεσμα των ορίων των ταξικών αγώνων της προηγούμενης περιόδου, όμως αυτά τα όρια ορίζονται σε σχέση με τον Κομμουνισμό (με Κάπα κεφαλαίο), και όχι σε σχέση με τους αγώνες εκείνης της περιόδου. Εντωμεταξύ, η ιστορία του κεφαλαίου αποδίδεται σε μια αντίφαση που την ξεπερνά, σε μια γενική αντίφαση της ιστορίας: το διαχωρισμό ανάμεσα σε άνθρωπο και κοινότητα, ανάμεσα σε ανθρώπινη δραστηριότητα και κοινωνία…

link

Advertisements


%d bloggers like this: